Ik had nooit eerder een marathon gelopen. Dus waarom niet de koudste en zwaarste op aarde proberen? Om ‘iets’ te bewijzen en mijn mentale skills te testen.
Dus vloog ik, samen met een handvol anderen, naar de Geografische Noordpool. En begonnen we te rennen in een witte wereld die mij overweldigde. In sneeuw en op ijzige vlaktes rende ik mijn eerste 42 kilometer ooit.
Ik huilde, zo prachtig.
Maar huilen bij -32 is niet zo handig. Mijn tranen vroren vast aan mijn wangen en het was pijnlijk om ze eraf te trekken.
Het was niet alleen mijn eerste marathon maar ook mijn laatste.
Hardlopen is niet mijn ding.
Dus: “been there, done that.”
En nam de lessen mee naar huis.
Soms moet je iets geks doen om ‘los’ te komen.
Onbekend terrein verkennen.
Om te groeien.
Als professional. Als mens.
Nu hoef je niet naar de Noordpool om je “diepe zelf” te ontdekken maar doe iets wat je nog nooit eerder hebt gedaan.
Bel die oude vriend, lach naar je buurman, verlies gewicht, schrijf dat gedicht, pak die hobby op, verras je partner, wees eerlijk en geef jezelf een schop onder je kont.
Sta op.
Neem een eerste stap.
Start vandaag.
En op een dag ben je on Top Of The World.
Let’s go!
